PROJEKTY

Erasmus Plus
   
      
Szczęśliwy Numerek

-> Poniedziałek - 0
-> Wtorek - 0
-> Środa - 0
-> Czwartek - 0
-> Piątek - 0
   
      
   
      
O dysleksji prawie wszystko...

Dysleksja to termin stosowany zwykle w stosunku do osób dorosłych, a przynajmniej - nastolatków. W przypadku dzieci poniżej dziesiątego roku życia mówimy raczej o dysleksji rozwojowej. Dysleksja rozwojowa może - choć nie musi - przekształcić się w dysleksję.

Termin "dysleksja rozwojowa" obejmuje kilka rodzajów zaburzeń:

  • Dysleksja - rozumiana jako trudności w czytaniu, przejawiające się zaburzeniami tempa i techniki czytania, jak i stopnia rozumienia treści. Używanie terminu "dysleksja" do określenia kłopotów z czytaniem zwiększa bałagan w terminologii, jednak tak się już niezbyt szczęśliwie przyjęło.
  • Dysortografia - czyli trudności z opanowaniem poprawnej pisowni. Żeby można było stwierdzić dysortografię trzeba sprawdzić, czy dziecko popełnia błędy ortograficzne mimo dobrej znajomości zasad pisowni. U dzieci popełniających błędy ortograficzne i nie znających zasad pisowni trudno mówić o dysortografii.
  • Dysgrafia - czyli niski poziom graficzny pisma (potocznie mówimy, że dziecko brzydko pisze). Litery pisane przez dziecko są koślawe, różnej wielkości i często lądują na niewłaściwej wysokości. Praktycznie wszystkie dzieci zaczynające pisać popełniają tego typu błędy, więc występowanie ich w pierwszym zeszycie nie stanowi podstawy do obaw. Problem pojawia się, gdy błędy utrzymują się mimo upływu czasu.
  • Dyskalkulia - czyli problemy w matematyce. Dzieci z dyskalkulią mają zwykle kłopoty z pojęciem liczby, porównywaniem liczebności zbiorów, ocenianiem, co jest większe, a co mniejsze i tak dalej.

 

Objawy sugerujące dysleksję można wykryć już u przedszkolaków, jednak rzetelną diagnozę można postawić dopiero po 10 roku życia.

Pierwsze symptomy powinny zostać wychwycone przez nauczycieli w przedszkolu lub w zerówce. W drugim semestrze klasy zerowej można już dość jednoznacznie zakwalifikować dziecko do tak zwanej grupy ryzyka dysleksji. Powinien to zrobić nauczyciel, terapeuta, pedagog lub logopeda w szkole (lub przedszkolu). Może się w tym celu posłużyć Skalą Ryzyka Dysleksji prof. Marty Bogdanowicz.

Po dziesiątym roku życia dzieci, u których utrzymują się objawy dysleksji, powinny zostać skierowane na badania do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Dopiero wtedy można jednoznacznie zdiagnozować dysleksję - wówczas może być wystawiona opinia o dostosowaniu warunków egzaminacyjnych do dysfunkcji ucznia (słynne "zaświadczenie").

Niestety w wielu miejscach w Polsce utarło się przekonanie, że opinię trzeba dziecku "załatwić", aby miało łatwiej w szkole (bo koledzy już mają). Krzywdzi to przede wszystkim dzieci rzeczywiście mające problemy, bo są one automatycznie klasyfikowane jako kombinatorzy i lawiranci, a sama opinia przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie.

Między innymi w związku z tym niektóre poradnie przed wystawieniem opinii żądają udokumentowania pracy dziecka na zajęciach terapeutycznych - szkolnych, poradnianych lub prywatnych.

 

Na zajęcia korekcyjno-kompensacyjne można udać się do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Niestety, jak to często bywa w naszych warunkach, może się okazać, że na zajęcia trzeba czekać nawet kilkanaście miesięcy, tymczasem powinno się je zacząć jak najszybciej. Co wtedy?

Można próbować pracować z dzieckiem samemu. Można się w tym celu posłużyć programami ("Dyslektyk 2" i "Sposób na dysleksję"), można też skorzystać z szerokiej oferty klasycznych pomocy edukacyjnych (na przykład tych oferowanych w księgarni wydawnictwa Seventh Sea).

Przed rozpoczęciem pracy z dzieckiem warto zasięgnąć opinii specjalisty z poradni - w zależności od deficytów dziecka powinno się bowiem odpowiednio dobrać typ i zakres ćwiczeń. Każda terapia powinna być przynajmniej częściowo przygotowywana indywidualnie.

Pewne ćwiczenia będą jednak pomocne u większości dzieci. Należą do nich między innymi wszelkie gry słowne, rozwijające umiejętności językowe - rebusy, krzyżówki, anagramy, scrabble, układanie słów z liter wybranego wyrazu.

Zajęcia, które mają pomóc dzieciom ryzyka dysleksji, to terapia pedagogiczna. Kiedyś używano terminu reedukacja, od którego od jakiegoś czasu się odchodzi. Terapia polega na usprawnianiu zaburzonych funkcji wzroku, słuchu i ruchu, za pomocą różnych ćwiczeń. Wiele z nich można - i warto - wykonywać z dzieckiem samemu w domu, jednak ich dobór powinien być doradzony przez terapeutę.

Terapia pedagogiczna w państwowej poradni jest bezpłatna, choć czasem trzeba na nią długo czekać. Prowadzona samodzielnie może przynieść dobre skutki, jednak powinno się ją zawsze konsultować z wykwalifikowanym terapeutą. Proszę pamiętać, że chociaż błędnie poprowadzona terapia nie pogorszy sytuacji dziecka, może mu odebrać szansę na jej poprawienie.

 

Co mogą Rodzice?

Nawet nie będąc fachowcem można sprawdzić, czy dziecko wykazuje symptomy dysleksji. Proszę jednak pamiętać, że pojedyncze objawy nie muszą o niczym świadczyć, a im dziecko jest młodsze, tym więcej objawów ma prawo występować w sposób naturalny. U czterolatka rysowanie lustrzanych odbić liter jest praktycznie normą, dopiero u siedmiolatka kłopoty z wykonaniem takiej czynności powinny poważnie zaniepokoić.

W celu zbadania dziecka można się posłużyć Skalą Ryzyka Dysleksji, mając na uwadze fakt, że jej wyniki mają sens w przypadku dzieci w wieku 6 lat. W przypadku dzieci młodszych badanie przy użyciu SRD może być przyczyną fałszywych alarmów, w przypadku dzieci starszych - może oznaczać niewykrycie problemów. Ponieważ program można przetestować, badanie własnego dziecka nie wiąże się z koniecznością ponoszenia jakichkolwiek opłat.

Jeżeli obserwujecie u swojego dziecka niepokojące Was objawy i uważacie, że mają one związek z dysleksją, możecie sami udać się z dzieckiem do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. O szczegółowe informacje warto także zapytać Pedagoga szkolnego.


Dodane przez Pedagog dnia 08 listopada 2013 23:37:15 · 0 komentarzy  · 1585 Czytań · Drukuj Drukuj
   
      
Komentarze

Brak komentarzy.
   
      
Dodaj komentarz

Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
   
      
Oceny

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
   
      

Copyright © 2010
Damian Krawiec & Piotr Turek

pod redakcją:
----, -------